Lezing Doris Schillings – Gezondheid, ziekte en genezing in de Oudheid en de Middeleeuwen

18 februari 2022, van 14:00 tot 16:00 | HuB.

Kosten: gratis leden, €2,50 niet-leden

Deze activiteit heeft in het verleden plaatsgevonden. Klik hier voor alle actuele activiteiten.

Sinds prehistorische tijden bestaan opvattingen over wie de mens is, wat lichamelijk en geestelijk gezond zijn betekent, hoe ziekte ontstaat en hoe deze is te genezen. Doris Schillings neemt je mee op reis in deze kunst- en cultuurhistorische lezing over gezondheid, ziekte en genezing.

Sinds prehistorische tijden bestaan opvattingen over wie de mens is, wat lichamelijk en geestelijk gezond zijn betekent, hoe ziekte ontstaat en hoe deze is te genezen.

De oudste medische handboeken zijn uit Mesopotamië en Egypte van ca 2000 v.Chr., waarin al sprake is van diagnose, prognose en therapie.

Veel hiervan nemen de Grieken over; het concept van gezondheid komt voort uit de filosofie van makro-kosmos en mikro-kosmos en van de vier elementen. De Eed van Hippokrates leggen artsen nu nog af. - De Romeinen organiseren alles, zorgend voor openbare gezondheidszorg, ziekenhuizen en medische specialisten. Hun medische boeken worden tot in de XVI. eeuw herdrukt.

Deze kennis raakt in vergetelheid door het wantrouwende christendom; de islam echter heeft geen problemen met de Klassieken. Zij voegen het experimentele onderzoek toe, de gedifferentieerde dosering van geneesmiddelen, het concept van de infectieziekte en ontwikkelen verfijnde chirurgische instrumenten.

Het Westen valt eerst terug op oude ervaringsgeneeskunde met plantentherapie en magische bezweringen; medische kennis en opleiding gaan verloren door het verzet van de Kerk. Alleen de kloosters nemen de heelkunde als taak over; zeer bekend is Hildegard von Bingen.

In de Hoge Middeleeuwen dringt de wetenschappelijke benadering weer Europa binnen via Byzantium, Spanje en Sicilië, waar nauwe contacten met de Arabische wereld zijn. De “School van Salerno” speelt een cruciale rol m.b.t. opleiding van artsen, systematiek van kennis, onderzoek en ziekenhuiswezen.

In de Renaissance komt verandering in dit systeem; enerzijds door empirisch onderzoek van de traditionele gebruiken, anderzijds door gericht onderzoek aan de hand van vraagstellingen. Specialismen en technieken nemen toe en hierdoor verdwijnt de benadering om een zieke in zijn totaliteit te behandelen.

Pas zeer recent komt weer een holistisch beeld van de mens als lichaam-ziel/geest-eenheid voorzichtig terug, dat voor de geneeskunde uit de Oudheid en de Middeleeuwen de basis was.

Aanmelden
info@bibliotheekkerkrade.nl
of 045-76 30 520